Şiirleri şeriata aykırı görülerek Halep’ te derisi yüzülerek öldürülmüş ünlü tasavvuf şairi…

Nesimi,
İmadeddin Nesimi,
Seyid Ali İmadeddin Nesimi,
Seyid Nesimi mahlası ile tanınır.
14. yüzyıl Hurufi Türk şairi.
(1369, Bağdat – 1417, Halep)
XIV. yüzyılda yaşamış Azerbaycanlı ya da Iraklı Hurufi meşrep Türk divan şairi. Azerbaycan Türkçesi ile yazdığı şiirleri, Farsça divanlarının yanı sıra Arapça şiirler de yazmış olan Hurufi inançlı şair.
Azeri sahasında yetişen önemli bir Türk divan şairidir.
İmadeddin’in, Bağdat civarında Nesim kasaba­sında veya Azerbaycan’ın Şamahı şehrinde doğduğu söylenir.

 

Doğum yeri ve doğum tarihi hakkında verilen bilgiler çelişkilidir. İran’da Hurufilik mezhebini kuran Fazlullah’ın halifeler’ inden olduğu, şeriata aykırı inançları propa­ganda ettiği için Halep’te derisi yüzülerek öldürüldüğü bi­linmektedir (1404).

Hayatı efsaneleşmiş, özellikle alevi, Bektaşi şairler arasında Şahı Şehit adı ile itibar kazan­mıştır. Halep’te şiirleri şeriata aykırı görüldüğü için derisi yüzülerek öldürülen Nesimi için Halep’te onun adına kurulan türbe ve tekke, derisinin yüzüldüğü yere yapılmış.

“Hayriyye” ve “Hayrâbâd” adlı mesnevileriyle tanınmış 17. yüzyıl divan şairi…


Nabi,
Hayriyye ve Hayrabad adlı mesnevileriyle tanınmış 17. yüzyıl divan şairi.
Nabi on yedinci ve on sekizinci yüzyıl Osmanlı dîvan şairlerinden.
Asıl adı Yusuf’ tur.
1642 yılında Urfa’da doğdu ve 1712 yılında İstanbul ’da öldü.

Hacı Gaffarzadeler isimli bir ulema ailesinden olup, iyi bir tahsil gördü.
Arabiyi ve Farisiyi bu dilde şiir yazacak kadar iyi öğrendi.

Urfa’da arzuhalcilik yaparken, valinin tavsiyesiyle, yirmi beş yaşında İstanbul’a gitti. Vezir, Muhasip Mustafa Paşanın divan katibi oldu. Bu sıralarda, şair Naili ile görüşmek süretiyle şiir kabiliyetini geliştirebilmek fırsatını buldu.

Arapçada yok manasına gelen nâ ve bî eklerini birleştirerek, Nabi kelimesini kendine mahlas yaptı.

Eserleri;
Türkçe Divan,
Farsça Divançe
Hayriyye
Hayrabad
Tuhfetü’l Haremeyn
Zeyl-i Siyer-i Veysi Münşeat
Farisi Divançe-i Gazeliyat,
Tercüme-i Hadis-i Erbain,
Surname,
Fetihname-i Kameniçe (Kameniçe Tarihi ismiyle 1903 yılında basıldı).
Siyer-i Veysi ve Münşaat isimli eserleri de vardır.

“Nevizade” olarak da bilinen ve mesnevi türünün son büyük temsilcisi olan divan şairi…


Atayi,
Atai,
Nevizade,
Nevizade Atai,
(D.1582-Ö.1635)
XVII. yüzyılın en önemli divan şairlerinden biri olup mesnevi türünün son temsilcisidir.

1582 yılında dünyaya gelmiş ve iyi bir eğitim görmüş, medreselerde hocalık yapmış bir kişi. Balkanlarda değişik yerlerde kadılık yapmıştır. Atai, rivayete göre güzel konuşan, nükteli ve alaycı bir insandır.

Divan edebiyatı şairi olarak gazel ve kaside yazmış. Esas başarısını mesnevilerinde göstermiştir. Mesnevilerinde çok kullanılan mevzular yerine yeni konuları ele almıştır.

Mesnevilerinde yerel hayatı, halkın yaşayış ve törelerini dile getirmiş. İstanbul’a has yerli unsurlar katarak İran mesnevi geleneğinden kurtulmayı denemiştir.

Eserleri:
Alemnümaa (Sakiname),
Nefhatü’l-Ezhar,
Sohbetü’l-Ebkar,
Hefthan,
Hilyetü’l-Efkar,
Hezliyyat,
Siyer-i Veysi Zeyli (Yarım kalmış eseri)
Münşeat (Mektuplar).
Şaka’ik Zeyli,