Mardin yöresinde toz rezeneye verilen ad…

İzbor,
Mardin yöresinde toz rezeneye verilen ad.
Rezene,
Rezene (Şumra)
Farsça Rezene,
Arapça, Raziyane,
İng. Fennel.
Fennel,
Raziyaneç,

Tatlı anason,
Foeniculum vulgare,
Fenouil vulgaire,
İzbor,

Rezene, eski çağlardan beri yaygın olarak kullanılan şifalı bir bitkidir. Maydanozgillerden, çokyıllık, yaprakları ipliksi şekilde parçalı, çiçekleri sarı, meyveleri 5-10 mm boyunda ve 3,5 mm kalınlığındadır. Tadı tatlımsı ve yakıcıdır. Tüm dünya genelinde çok yaygın olarak kullanılır ve hafif anasonumsu tadıyla bilinir. Doğal olarak Akdeniz bölgesinde yetişen rezene, Balkanlar, Macaristan, İtalya, Fransa, Almanya, Mısır, Hindistan ve Çin’ de kültürü yapılan bir bitkidir. Ülkemizde Kuzey Anadolu bölgesinde yabani olarak yetişmektedir. Antikçağ’da halk arasında yılan sokmalarına karşı kullanılmış. Hoş kokulu, baharatlı meyveleri anason gibi yemeklerde ve bazı içkilerde tat verici olarak kullanılan, hekimlikte gaz söktürücü olarak yararlanılır.

Bir Akdeniz bölgesi bitkisi olan rezenin çayı, yağı, rezene, ekstraktı, ekstresi, sabunu, merhemi ve şurubu üretilir. Ayrıca içeriğindeki flavonlar ve uçucu yağların zenginliğiyle çok çeşitli ilaçların yapımında da yaygın olarak kullanılır. Taze rezene, bitkisi kaynatılarak suyuna batırılan pamuk gözler üzerine konularak beş dakika bekletildiğinde göz ağrılarını giderip dinlendirmektedir.

Mardin yöresinde Anason’a Yensun, Çemen’e Hilbe, Meyan Kökü’ne Irk il sus, Ebe Gümeci’ne Gıbbeze, Mardin Sakızı’na Terğuziye, Uzerlik’e Harmal ve Kişniş’e Gısbara denir.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.