Topuğun arka bölümü …

Ökçe.
Topuğun arka bölümü.
Ayakkabının altının topuğa rastlayan yüksek bölümü.

Ayağın arkada kalan yuvarlak bölümü.
Ayakkabının arka bölümü.
Ayakkabıda topuk veya arka kısım.

Eski Türkçede ayak topuğu anlamında öşke sözcüğü kullanılırmış. Zamanla ökçe olarak değişmiştir.

Ökçe kelimesinin diğer anlamları;
Sağlam
Korkak
Topuk.
Osmanlı döneminde pencere pervaz bağlantısına da ökçe denir.

Halk dilinde, saban demirinin geçtiği ağaç parçası.

Kuduz, kuduz hayvan …

Akur,
Kuduz,
Kuduz Hayvan,
Akûr (Arapça, عقور )

Azgın, kudurmuş, saldırgan.
Azgın, şiddetli.
Kudurmuş, kuduz, kuduruk.
Yaralıyan, ısıran köpek.
Kuduz, azgın köpek.

Hastalık ölümcül ve bulaşıcı bir virüs, hayvanların tükürük bezlerindeki salyadan yaraya bulaşır. Virüs merkezi sinir sistemine geçer, beyin iltihabına ve ölüme neden olur.

Kuduz mikrobu çakal, kurt, tilki, sırtlan, yarasa gibi vahşi memelilerden tükürük ve salya yoluyla bulaşır. Köpek, kedi, sığır gibi evcil hayvanlardan da insanlara bulaşır. Hastalıklı hayvanın ısırması, tırmalaması ile insanlara bulaşır ve kas hücrelerine yerleşir. Sinirler yoluyla beyine yerleşir ve çoğalır. İnsan vücudundaki periyoda Kuluçka Dönemi denir. Bu dönemi geçiren virüsü artık durdurmak mümkün değildir. Sonuç ölümdür.

Kuduzlu bir hayvan tarafından ısırılan yer hemen bol sabunlu, deterjanlı su ile yıkanarak, kişi hastaneye kaldırılır. Kuduz tedavisinde asla geç kalınmamalıdır. Tedavi için kuduz aşısı 0.-3.-7.-14.-28. günlerde 5 doz olarak yapılır. Isıran hayvan 10 gün gözlem altında tutulurak kuduz mikrobu araştırılır.

Domuz …

Bocuk,
Hınzır.
Hınzır (Arapça, خنزیر ), Domuz.
Huk (Farsça).
Domuz. (Fr. porc domestique, İng. Pork).
Hanazır (Arapça خنازیر), Domuzlar demektir.

Domuz kelimesinin diğer anlamı;
Domuz kelimesinin bilinen anlamı ile mütenasip olarak, hain, aksi, ters, inatçı, hınzır kimse anlamında da kullanılır.

Datça’dan Uzman Biyolog Yasin İlemin’in çektiği bir yaban domuzu resmi yandadır.

Domuz, ( Alm. Schwein, Fr. Cochon, İng. Pig. Arapça. خنزیر, Farsça. Huk).
Domuzgiller (Suidae) familyasından çift toynaklı, geviş getirmeyen beş cinsi ve yirmi kadar türü vardır. Yaban domuzu, Irmak domuzu, Düğmeli domuz, Afrika domuzu ve Evcil domuz (Sus scrofa domesticus) olarak türleri vardır. Domuz eski türklerde kutsal bir hayvan olarak sayılmış ve hayvan takviminde bir ay için domuz, tonguz ismi verilmiştir. 8500 yıl önceden evcilleştirildiği kabul ediliyor. Düğmeli domuz en çirkin olan çeşididir. Fesek denen altı aylığa kadar olan körpe yaban domuzların ömürleri 20-30 yıl kadardır. Eti, derisi, yağı, kılı için beslenir. Yılda iki defa üreyebilir ve her seferinde yirmiye yakın yavrulayabilir.

İri gövdeli, büyük başı, kalın ve kuvvetli bacakları olan, kısa boyunlu kuvvetli bir hayvandır. Erkek domuzların köpek dişleri, dışarı doğru uzar. Hayvanın rengi kırçıllı siyah renkten boz renge kadar değişir. Rutubetli orman ve bataklık bölgelerde yaşarlar. Evcil olarak çiftliklerde yetiştirilir. Bitkisel örtüye sahip her türlü ortamda, yapraklı, sık çalılıklarda yaşarlar. Sık çalılıklarda, sazlıklarda, bataklık ve meralarda yaşarlar. Hem eteobur, hem de otoburdur. Ceviz, kestane, fındık, tohum ve meyveler yanında bitki artıkları içerisindeki solucan ile böceklerle beslenirler. En büyük avcıları ayı ve kurtlardır.

Dünyada en çok domuz eti tüketilir. İnsanların en eski besin kaynağıdır. Kuran-ı Kerim’ de domuz etinin yenmesi, tüketilmesi haram olduğundan islam ülkelerinde tüketilmez ama çok üretilir. Yahudilerde, musevilerde de yasaktır. Hatta İsrail’de satılması, tüketilmesi yasalarca (Kaşrut) yasaktır.

1 2 3 10